“De mensen in Oost zijn lekker direct, daar houd ik van”

De ene dag in gesprek met bewoners, de andere dag de complexen langs om te controleren of ze schoon, heel en veilig zijn. Voor onze nieuwe wijkbeheerder Patrick den Braber (29) is het de ideale combinatie. “Ik vind het leuk als mensen mij op straat aanspreken. Daar krijg ik energie van.”

Patrick is nog maar kort wijkbeheerder bij ons, maar wat het werk inhoudt, dat weet hij precies. Sinds zijn 21e werkt Patrick namelijk al bij woningcorporaties. Nadat hij bij een andere corporatie eerst een poos bij de klantenservice werkte en urgentiespecialist was, rolde hij daar het wijkbeheer in. “Het was een bewuste keuze om nu naar Woonplus te komen”, vertelt hij. “Ik hoorde veel goede verhalen over hoe fijn collega’s hier samenwerken. En die waren niet verzonnen, merk ik! Als ik ergens hulp bij nodig heb, staan mijn collega’s altijd voor me klaar. Dat is superfijn.”

Er zit altijd iets achter

Ook zijn nieuwe werkomgeving bevalt Patrick goed. “Schiedam is een hartstikke leuke stad om in te werken. In Oost ben ik wijk- en buurtbeheerder en in een deel van Nieuwland ben ik wijkbeheerder. Als buurtbeheerder controleer ik onze portieken en galerijen; dat er geen afval staat, bijvoorbeeld. Als wijkbeheerder kom ik ook achter de voordeur, bijvoorbeeld als er overlast is. Dan voer ik gesprekken met de betrokkenen. Juist die afwisseling maakt mijn werk zo leuk.”

Ook al is hij nog relatief jong, Patrick voelt zich op zijn gemak in zulke gesprekken. “In het verleden heb ik zelf in bepaalde situaties gezeten, dus ik heb aardig wat levenservaring. Daardoor heb ik geleerd dat het leven niet altijd heel leuk is. Ik weet: als iemand op een bepaalde manier reageert, dan zit daar altijd iets achter.”

Beide verhalen horen

Patricks kracht is dat hij op zulke momenten de rust kan bewaren, merkt hij. “Als iemand in zijn emotie schiet, blijf ik rustig. Ik benoem de emotie zonder erin mee te gaan. Dan wordt de ander ook kalm en kun je een goed gesprek voeren.” Daarnaast is het belangrijk om te blijven bedenken dat er altijd twee kanten aan een verhaal zitten, vindt Patrick. “Daarom ga ik altijd met beide kanten in gesprek en neem ik ruim de tijd om beide verhalen aan te horen. Zonder vooroordelen en zonder aannames.”

Lekker direct

In de buurten waar hij werkt, ervaart Patrick een dorpsgevoel. “De mensen die ik tegenkom, zijn allemaal enthousiast, vrolijk. Ze spreken je aan op straat, maken een praatje. ‘O, je bent van Woonplus? Dan heb ik nog wel wat.’ En krijg ik vervolgens een vraag over overlast of over de status van een melding die ze hebben gedaan. Vooral in Oost merk ik dat de mensen lekker direct zijn. Daar houd ik zelf ook wel van.”

Hij lacht: “Mensen zijn ook nieuwsgierig naar mij. ‘Hé, jou heb ik nog nooit gezien’, hoor ik dan. En dan heb ik een heel leuk gesprek met iemand. Ik krijg daar energie van. Ik vind dat ook belangrijk, dat mensen weten wie ik ben en dat ze weten dat ik er voor hen ben; dat ze mij kunnen aanspreken als er iets is.”

Bootjes kijken

Na een drukke werkdag komt Patrick thuis tot rust. “Ik vind mijn werk heel leuk, maar als ik ’s avonds thuis kom, is het ook wel me-time. Ik ben een echte huismus. Sinds anderhalf jaar woon ik op mezelf, in een appartement met vrij uitzicht op de Oude Maas. Het is mijn paleisje, mijn trots. Samen met mijn vriendin ga ik allerlei woonwinkels af. We houden ervan om het thuis gezellig te maken. Lekker in de loggia zitten, kaarsjes en open haard aan en dan lekker een beetje naar de bootjes staren. Daarnaast houd ik me veel bezig met psychologie en astronomie én ik kan ik een aardig partijtje koken!” 

“Overigens zitten we niet altijd binnen, hoor”, lacht Patrick. “Mijn vriendin en ik zijn gek op uit eten gaan; elke week zijn we in een ander restaurant te vinden. Maar ja, daarna is het wel heerlijk om weer thuis te zijn. Het klinkt misschien wat suf, maar daar geniet ik gewoon van”, lacht hij. “Daar laad ik op en kan ik met nieuwe energie weer in mijn buurten aan de slag!”